برخی فلسفه گران و اندیشه ورزان بخصوص هستی گرایان به چهار نوع دلهره باور دارند:

-دلهره هستی و نیستی

-دلهره اکنون و اینجا(زمان و مکان)

-دلهره مرگ

- دلهره آزادی

-در مورد اول، پای اضطراب از دست دادن کسی و یا چیزی و یا خودمان در بین است، یا شاید هم بطور کلی پرسیده شود: اینها که هستند اگر نباشند چه می شود؟

-در مورد اینجا و اکنون : بسی از اوقات آرزو می کنیم ایکاش در زمان حال نبودیم، یا در گذشته بودیم و یا در آینده... و یا مثلا ایکاش اکنون در این مکان که هستیم نبودیم و جای دیگر ی بودیم. همین فکر دلهره آورست ، چون هیچ گونه امکانی برای پرش به گذشته و آینده وجودندارد.

-دلهره مرگ، این یکی ماننددینامیت روانی است، می تواند شخص را حیران و بی قرار سازد. ..ترس از نبودن و مردن ....اصولا انسان در دو مورد اختیار ی ندارد: یکی بدنیا آمدن و دیگری از دنیا رفتن...

- مورد آخرین ...مورد آزادی است ...وقتی می گویند : شما آزادید...هرطور که خواستید رفتار و اقدام کنید! اما شما پاسخگوی خود- تان هستید.در اینجاست که انسانها بدنبال حامی می گردند، کسی که بار پا سخگویی بر دوش او باشد.

اما این که این دلهره ها و اضطراب ها را می توان برطرف نمود، روانشناسان راه حل هایی یافته اند که تا حدود کمی مفید می باشند و روانپزشکان انبوهی از داروهای تخدیری در اختیار دارند که تجویز می کنند و خود آنان در خیلی از موارد آثار سوء دارند و در خیلی موارد هم موثر هستند.

اما راه چاره کلی بستگی به طرز فکر معنوی و روحی انسانها دارد:

باور مندها که به یک سر چشمه لا یزال قدرت واقعا ایمان دارند کمتر دچار مشکلات این گونه ای هستند و اگر هم باشند با اعتماد بر همان سرچشمه لایزال از چنگال دلهره ها بیرون می جهند .

در مورد بدون باور ان بناچار می بایست یا به الکل و مواد مخدر پناه ببرند ویا از دارو درمانهای روانپزشکان استفاده کنند و مشتری مادام العمر آنان باشند.؟ومتاسفانه میزان خودکشی در میان گروه دوم زیاد است.

بطور خلاصه:

در مو رد نخستین اگر واقعا دارای ایدیولوژی قوی و ایمان واقعی باشید دلهره یا به سراغتان نمی آید و یا اگر بیاید ، قفل ایمان شما نمی گذارد آن " دینامیت روانی" منفجر شود.

اما در مورد دوم راه موفقیت آمیز روحی قوی وجود ندارد و قفل دینامیت روانی هر لحظه امکان پرش و باز شدن دا رد.

پس باور به یک ابر سرچشمه عالی و قدرت و د ر ضمن شخص نیز کاری را که از او ساخته است انجام دهد و در روش فکری خود معقولانه باشد می توانند از دلهره و اضطراب تا حد زیادی بکاهند.

امیر تهرانی