قدیمی‌ها اصطلاحاتی داشتند مانند: در حد مقدورات! این اصطلاح همان « در محدوده توانایی» است که امروزه بکار می رود.برای اعمال مدیریت بسیار خوب بر یک مجموعه لازم است که فقط در حد مقدورات عمل کنید. چون این میزان و حد باعث می شود که شما بعنوان یک مدیر و رییس هم عملگرا باشید و هم عقل گرا!

اگر همواره بتازید و همکاران خود را مورد توبیخ و سرزنش و اخراج قرار دهید بدانید که در حال امضای سند نابودی خود هستید.

از سوی دیگر مدیر و رییسی که گروه گرا می باشد و فقط امتیازات را به یک گروه می دهد اطمینان داشته باشد که سقوطش حتمی است.

من در پانزده سال آخر دوران کاری با چنین مدیرانی رو برو بودم . دو تن از مدیران مشکل دار بودند. یکی نمی دانست که حد مقدورات چیست و دیگری نه می دانست که حد مقدورات چیست و نه می دانست که همه امتیازات را به گروهی بخشیدن صندلی ریاست را از زیر پای او بیرون می کشد.

اگر بگویم خود من در مقام کسی که زیاد در معرض ضربه این دو مدیر نبود (چون من مدیر عامل یک شرکت دیگر از همین مجموعه بودم و در ضمن مدیر بازرگانی شرکت اصلی نیز بودم) ناچار شدم فقط پس از دو سال با تعویض مدیر اولی موافقت کنم و اخراج مدیر دومی را نیز پس از دوسال و یا دوسال نیم را شتاب ببخشم.

نکته دیگر ؛ اگر همکاران شما به خواب رفته اند هر گز آنان را بی لیاقت معرفی نکنید بلکه به آنان بگویید: اکنون موقع خواب رفتن نیست و سعی کنید آنان را بیدار کنید.

به هوش باشید که تک تک افراد تحت مدیریت شما به یک کف دست گرمای هستی بخش و شادی آفرین نیاز دارند که شما از خورشید روح خود به آنان عرضه می کنید تا سرمازدگی از وجودشان رخت بر بندد.

هم چنین در حالی که در پی نجات موسسه و سازمان کاری خود هستید برای بهبود وضع افرادی که شما مدیرش هستید واقعا و بطور عملی بکوشید.

اگر متوجه شدید که اکثر کارمندان و یا کار گران شما با حضور شما بعنوان مدیر مخالف هستند و شما نتوانسته آید رضایت آنان را جلب کنید ، عاقلانه تر آن است که خود استعفا دهید تا مجبور به استعفا شوید.

امیر تهرانی